اتاق فرار نَفیر

بعد از تموم شدن بلاهای طاعون بود که کم‌کم اتفاقای عجیبی شروع به افتادن کرد؛ مرگ‌هایی که هیچ ردپایی از عاملشون نبود، بچه‌ها هر شب از ترس نمی‌خوابیدن، می‌گفتن یه نفر پشت پنجره‌ها با شنل و یه داس بلند وایستاده. شب‌ها باد سرد و ترسناک از قبرستون شهر می‌وزید و دریاچه کنار شهر درست وسط تابستون یخ زده بود! مثل اینکه فقط یه نفر می‌دونست دلیل این اتفاقا چیه. پدرم می‌گفت کسی از بین ما مهره‌های عزراییل رو از جاشون برداشته، مهره‌هایی که از خاکستر صلیب مقدسی ساخته شده بودن. پدر بهم گفت باید به واتیکان نامه بنویسم و درخواست کنم افرادی رو بفرستن که ایمان و قدرت لازم رو برای عبور از مرگ و ورود به برزخ دارن، افرادی که بتونن توهمات و خاطرات رو ببینن و اون مهره‌ها رو برگردونن. فقط موندم چرا یه نفر باید بخواد عزراییل رو به چالش بکشه! اگه درست حدس زدم، شما همون افرادید، مگه نه؟